Payat

May mga oras na talagang inspirado kang magsulat. Kaya mong gawan ng kwento kahit ang walang kwentang araw na dumaan. Mas madali raw magsulat kapag inspired o kaya naman ay sawi. Mas malaman ang bawat salita kapag sobra ang saya o kaya naman ay ang lungkot.

Pero mas madalas dumating ang mga pagkakataong walang wala kang ginagawa, kayang kaya mong sumulat ng kahit ano, pero wala. Inspirado ka namang sumulat, pero hindi ka sawi, masaya ka pa nga, pero hindi sapat para makabuo ng magandang saliw.

Natutuyo ang masabaw na ideya ng nakaraan. Napapalitan na ng reyalidad ang dating purong imahinasyon lang. Wala na ang mahika na nakakapagpakilig ng isang mambabasa. Tama na ngang sarilinin na lang ang mga nais ibulalas. Wala na. Naglaho na..

Answer:

eh pake mo? Gusto ko e. hahaha charot. Eh bakit kasi ang hilig mo rin mangialam ng buhay ng iba?Nang aaway ka para ano? Para lang mang inis ng kapwa? Eh di iinisin din kita, para fair. Kasi kaibigan ko is Pau. At ikaw e walang kwentang tao na kulang lang sa pansin at pagmamahal.

hahaha. 

adeeongtawco:

Hold on when you know you still have something to hold on to. Let go if you know there’s nothing there anymore.

But we’re hard headed. We know that there’s nothing there anymore, yet we still hold on.

But what’s important is we learn from everything that we have went through.